
گفتگو از: علی کشاورز
سجاد ایمانی خود را یک مستندساز علاقهمند به خصوصیات رفتار اعتقادی و اخلاقی انسان و دچار مسائل جامعه میداند، ابایی ندارد که بگوید برای مخاطب خاص فیلم نمیسازد و دوست دارد فیلمهایش عامهپسند و دارای قصه باشند.به همین دلیل است که این بار هم پس از چند تجربه پرمخاطب مثل جوکر، تشریفات خصوصی، مل سرخ و... سراغ یک قهرمان سابق بوکس میرود که زندگی پر فراز و نشیب و دوگانهای از او را به تصویر بکشد. مستند عالیجناب حاصل دو سال تلاش کارگردان و پنجاه جلسه فیلمبرداری است
در«عالیجناب» با چه گونه و هدفی از مستندسازی مواجه هستیم؟
عالیجناب مستندی اجتماعی است که به سادهترین زبان، بحث شرافت را مطرح میکند. نقش مهم و تأثیرگذار شرافت انسانی که در جامعه امروز ما واقعاً کمرنگ و قابلبحث شده است.این موضوع را در قالب زندگی یک قهرمان سابق بوکس پیدا و به آن پرداختم.
باتوجهبه فراز و نشیب شخصیت و وجود برخی صحنهها، حس میشود سوژه گاهی متوجه حضور دوربین نیست. آیا او کماکان موافق به پخش این موارد از زندگی خصوصی و یا زناشویی خود است؟
بهعنوان یک فیلمساز مستند اولین و مهمترین اصل برای من حفظ شان، شخصیت سوژه هایم است. به همین دلیل بعد از اتمام کار ابتدا فیلم را به سوژه نشان دادم و به جز یک صحنه در فیلم که به اقوام برمیگشت و بنا به مسائل خانوادگی و با توافق حذف کردیم کل فیلم موردتأیید و رضایت او قرار گرفت. حتی برای اکران فیلم، دو شخصیت اصلی فیلم در جشنواره فجر حضور خواهند داشت
مشکل اصلی مستندهایی از جنس عالیجناب چیست؟
بزرگترین مشکل ما مستندسازها پیداکردن تهیهکننده و قطعاً مباحث مالی پروژههاست. البته من توانستم یک تهیهکننده خوب، آقای دانشپژوه، پیدا کنم که در روند ساخت فیلم همکاریهای خوبی شکل گرفت. اما در خصوص این مستند، مشکل ما به سوژه برمیگشت. او برای مدتی به زندان رفت و دسترسی گروه ما به او قطع شد. این باعث وقفه در کار فیلمبرداری و طبیعتاً پروسه تولید شد و مشکل آخر، کار در شهرستانهای کوچک است از عدم دسترسی به عوامل حرفهای در این شهرستانها و از آن طرف صدور مجوزهای مربوطه توسط مسئولین این شهرستانها که اغلب علم کافی به سینما و رسانه نداشتند و بعضیاوقات حتی سنگاندازیهایی نیز صورت گرفت؛ ولی در نهایت با تمام این مشکلات کار نهایی و ساخته شد
از دید شما، چه نکاتی مستند عالیجناب را نسبت به سایر مستندها شاخص کرده است؟
به نظر من این فیلم حیث نزدیکی به سوژه و صحنههایی که در لحظه از زندگی زناشویی و خصوصی آنان چه شادی و چه غم شکار شده، خیلی شاخص است و شاید در کمتر فیلم مستندی این میزان نزدیکی و راحتی را شاهد باشیم
حضور فیلمهای مستند را در جشنواره فیلم فجر را چطور ارزیابی میکنید؟
فجر، جشنوارهای است که ویترین سینمای ایران است. وقتی فیلم ما در جشنواره فجر شرکت میکند از بعد رسانهای خیلی بیشتر موردتوجه قرار میگیرد. به جز مسائل مربوط به زمان اکران سانس آخر، اتفاق خوب دیگر، اکران مردمی فیلمهای مستند است. ما در جشنواره سینما حقیقت مخاطبان خاص و تخصصی در حوزه مستند را داریم؛ ولی در این جشنواره مخاطبان عادی و عام هم به فیلم اضافه میشوند که آنها نیز فیلم را دیده و قضاوت میکنند







